ilustracija@acanskis-rtv
- Sa dubinom od 1.642 metra i istorijom dugom 25 miliona godina, Bajkal nije samo prirodno čudo već i najveći rezervoar pitke vode na planeti.
Sakriveno u srcu Sibira, Bajkalsko jezero predstavlja jedno od najdragocenijih prirodnih blaga čovečanstva. Zbog svoje neverovatne veličine, jedinstvenog biodiverziteta i pejzaža koji oduzimaju dah, opravdano nosi titulu jednog od najvećih svetskih čuda.
Geografija i status pod zaštitom UNESCO-a
Bajkalsko jezero je tektonskog porekla, smešteno u jugoistočnom delu Rusije, na granici Irkutske oblasti i Republike Burjatije, dok na severu dotiče granicu sa Mongolijom. Zbog
svoje izuzetne prirodne vrednosti, 1996. godine uvršteno je na UNESCO-vu listu svetske baštine. Pored toga, funkcioniše i kao rezervat biosfere kako bi se očuvao njegov osetljivi ekosistem.
Fascinantne činjenice koje niste znali:
-
Najstarije na svetu: Procenjuje se da je Bajkal star preko 25 miliona godina. Nalazi se u aktivnoj rift zoni koja i danas oblikuje njegov reljef.
-
Poreklo imena: Naziv potiče od mongolske reči Baigal što znači „priroda“, dok je u Rusiji poznato i kao „Ozera Bajkal“.
-
Arhipelag usred jezera: Na jezeru se nalazi više od 20 ostrva, od kojih je najveće i najpoznatije Olkhon.
-
Neverovatna zapremina: Bajkal sadrži čak 22% svetske površinske slatke vode. U njemu ima više vode nego u svim severnoameričkim Velikim jezerima zajedno.
-
Površina i dimenzije: Jezero je dugačko 636 km i pokriva površinu od preko 31.000 kvadratnih kilometara, što ga čini većim od mnogih evropskih i svetskih država.
Dubina koja ostavlja bez daha
Koliko je zapravo duboko Bajkalsko jezero najbolje ilustruje poređenje sa najvišom građevinom na svetu. Burj Khalifa bi mogla da stane pod vodu Bajkala gotovo dva puta! Sa dubinom od 1.642 metra, ono je za čak 200 metara dublje od drugog rekordera, jezera Tanganjika u Africi.
Ekološki izazovi
Iako udaljeno, jezero nije imuno na moderne probleme. Klimatske promene, industrijski razvoj i zagađenje predstavljaju ozbiljne pretnje. Trenutno se ulažu veliki napori u očuvanje ovog „Plavog oka Sibira“ kako bi ostalo netaknuto i za buduće generacije.
