acanskis@ilustracija
- Ako ikada posetite englesko selo, možda ćete naići na neobičan prizor: dugačke, vijugave zidove od cigle koji izgledaju kao da se „zmijoliko“ kreću kroz dvorišta. Iako deluju kao čisto estetski izbor, ovi zidovi, poznati kao „crinkle crankle“ zidovi, remek-delo su ekonomičnosti i inženjerstva.
U čemu je tajna?
Evo dela koji nedostaje u većini opisa: običan, ravan zid od samo jednog sloja cigle bi se srušio pod naletom vetra. Da bi ravan zid bio stabilan, on mora biti debeo bar dva ili tri sloja cigle, ili imati masivne potporne stubove u određenim razmacima.
Međutim, luk (krivina) pruža prirodnu otpornost na bočni pritisak. Baš kao što je teško saviti list papira koji ste već savili u harmoniku, tako i ove krivine daju zidu čvrstinu.
Glavne prednosti:
-
Štednja materijala: Iako „zaobilazni“ put deluje duži, za ovaj zid je potrebno manje cigli nego za ravan zid koji bi morao biti duplo deblji da bi stajao uspravno.
-
Otpornost na vetar: Talasasta struktura razbija nalete vetra umesto da mu pruža ravnu površinu koja bi mogla da popusti pod pritiskom.
-
Idealni za bašte: U ovim „uvalama“ stvara se mikro-klima jer zid zadržava toplotu sunca, što su Englezi istorijski koristili za uzgajanje osetljivog voća u zavetrini.
Zanimljivost: Iako su najpoznatiji u engleskoj grofoviji Suffolk, jedan od najpoznatijih primera nalazi se u Americi, na Univerzitetu u Virdžiniji, a projektovao ga je niko drugi do Tomas Džeferson.
