AcanskiS RTV
- Rušenje fabrike „Radoje Dakić“ u Podgorici bagerom koji je, ironično, proizveden upravo u ovoj fabrici osamdesetih godina prošlog veka, potvrđuje da živimo u regionu apsurda – kako je svojevremeno pevao Dubioza Kolektiv.
Ova fabrika, osnovana 1946. i nazvana po narodnom heroju Radoju Dakiću sa Žabljaka, bila je ponos Jugoslavije – najveća u proizvodnji građevinskih mašina. Tokom 1980-ih zapošljavala je oko 6.000 radnika i proizvodila oko 700 mašina godišnje, dok je 1989. broj zaposlenih pao na 4.670. To je bila osmina domaćinstava Podgorice tada, grad koji je imao oko 32.000 domaćinstava.
I dok je sledeće godine trebalo da proslavi 80. rođendan, zemljište fabrike prešlo je u ruke Grada Podgorice i privatnih investitora, a fabrika je prošle godine definitivno otišla u zaborav. Ovako je završilo već mnogo renomiranih industrijskih imena širom bivše Jugoslavije – Bane Sekulić iz Sombora, Rudi Čajevec, RIZ, Jugoplastika…
Jedan po jedan simbol industrijske moći pretvara se u stambene kvadrate, dok istorija i radnički život ostaju samo u uspomenama.
