Prikazivanje članaka po tagu srdjan acanski

*Posle Mostara i Hercegovine, našu seriju putopisnih tekstova nastvaljamo sa bugarskom crnomorskom obalom od Varne na severu do Sozopola na jugu. Dužina morske obale iznosi (378 km)

Geografski položaj Bugarske

Bugarska (bug.Репyбликa Бългapия), država u jugoistočnoj Evropi, u severoistočnom delu Balkanskoga poluostrva, između Rumunije na  severu, Turske  i Grčke na jugu, Srbije i Severne Makedonije na zapadu, obuhvaća 111 002 km². Država ima 7 364 570 stanovnika dok glavni grad Sofija ima 1,242 milona stanovnika. Država je član evropske unije od 2007. godine

Mapa Bugraske

* Varna (bug. Варна)  je najveci grad u severnoj Bugarskoj i na Crnom moru. Varna je treći po veličini grad u Bugarskoj posle Sofije i Plovdiva, a najveći primorski grad u državi. Varna je i sedište istoimene Varnenske oblasti, a  nazivaju je i morski glavni grad Bugarske, zato što su gradu smeštene državne institucije povezane sa morem i pomorstvom poput agencije „Pomorske uprave” i mornarice Bugarske vojske. Varna je važno središte morskog turizma kao i polazna tačka za mnoga crnomorska odmarališta (Zlatni Pjasci, Balčik, Čajka, Kavarna, Sv.Konstantin i Elena). U blizini mesta nalazi se rezidencija Evksinograd, koja je sedište ministarskog veća i predsednika Bugarske u letnjim mesecima. U samom gradu postoji staro gradsko jezgro sa više starih crkava i drugih istorijskih spomenika.

Klima

Klima je primorska, relativno blaga topla tokom godine. Prosečna temperatura u januaru iznosi 1,7 °C a prosečna julska 22,8 °C, prosečna godišnja 12,2 °C, najniža izmerena temperatura iznosi -24,3 °C iz 1929, najviša ikada izmerena temperatura iznosi + 41,4 °C. Prosečna godišnja količina padavina iznosi 498 mm, a najviše u junu i novembru a najmanje u februaru. U opštini Sanatorijum je izmerena najveća količina padavina u Bugarskoj, 342 mm u avgustu 1951. Najviše sunčanihsati u Varni je u julu  331 sat. U blizini grada klima je pogodna za uzgoj mediteranskih vrsta kao što su nar, rajska jabuka, mango, kivi, smokve i lovora. Na severu se nalazi visoravan sa najvišom tačkom od 356 m, na neki način brani grad sa severa i severoizstoka od jakog vetra tokom zime. Obično od maja do oktobra temperatura vazduha je od 18 do 31 °C, a tokom razdoblja od jula do avgustaa prosek je 22.8 °C. Leti temperatura vode je oko 20 °C, a tokom najtoplijih dana pesak može dostići temperaturu i do 60 °C. Prosečna visina talasa u zalivu je oko 61 cm.

Sport

Grad ima  dugačku sportsku tradiciju, pomenenućemo najznačajnije klubove, a to su FK Crno More koji igra u prvoj Bugraskoj ligi (ПФК Черно море) i FK Spartak koji igra u drugoj bugraskoj ligi (ПФК Спартак Варна)

FK Crno More (bug. ПФК Черно Море Варна) je bugarski fudbalski klub iz Varne, koji se trenutno takmiči u Prvoj ligi Bugarske. Klub je nastao 18. februara 1945. ujedinjenjem 2 gradska kluba: „FK Vladislav i „FK Tiča i predstavlja daleko poznatiji i uspesniji klub od gradskog rivala Spartaka. Klub je okušao svoju sreću i u evro kupovima. ali bez zapaženijih rezultatasvoje utakmice igra na stadionu “Varna” koji se nekada zvao “Gagarin” u spomen nas sovjetskog kosmonauta Jurija Gagarina.

Pored dva fudbalska u Varni postoje još nekoliko košarkaških, odbojkaških, rukometnih, triathlon , teniskih, badminton i vaterpolo klubova, dakle kao što smo rekli u Varni je sport dosta razvijen i ima dugačku tradiciju, a sve če biti još bolje kada zavrsi izgradna velelepnog novog stadiona po UEFA standardima.

* Zlatni Pjasci (bug. Zlatni pjasci, Zlatni pjazatsi) je glavni primorski turistički grad na severnoj bugarskoj obali Crnog mora, pored istoimenog nacionalnog parka u opštni Varna. Smešten 17 km severno od centra Varne, gotovo je povezan s gradom neprekidnim nizom naselja i vila.

Popularno je turističko odredište, koje privlači mnogo posetilaca iz Rumunije, Ukrajine, Poljske, Nemačke, Velike Britanije, Rusije, Skandinavije, Francuske, Srednje i Istočne Evrope, Perzijskog zaliva, Izraela i drugih zemalja.

Zlatni Pjasci

Ubedljivo najpoznatiji i najbolji hotel u Zlatnim pjascima, koji je ujedno ostavio i najjači utisak od svih hotela na crnomorskoj obali je Hotel Kaliakra Palace ⭐⭐⭐⭐ (dobio ime po rtu Kaliakra koji se nalazi u neposrednoj blizini letovališta) predstavlja moderno namešten hotel koji se nalazi uz plažu na glavnoj šetališnoj zoni u Zlatnim pjascima, hotel Kaliakra Palace nudi usluge all inclusive i ultra all inclusive. U njemu se nalaze 3 vanjska bazena, uključujući odvojeni dečji bazen s dečjim toboganom i 1 unutrašnjii bazen. Sobe su opremljene satelitskom TV i balkoni s pogledom na more ili park. Gosti na licu mjesta mogu uživati ​​u restoranu s otvorenim terasama s pogledom na plažu, a-la-carte ribljim restoranom, restoranom BBQ terasa, lobby barom, koktel barom i 2 bara s bazenom. U objektu je takođe dostupno višenamjensko sportsko igralište, dečje igralište i dečji klub. Tu su i masaža, sauna i fitnes centar.

Hotel Kaliakra Palace ⭐⭐⭐⭐

*Sveti Konstantin i Elena (bug. Св. Константин и Елена) je najstarije letovalište na bugarskoj obali Crnog mora u uređenom parku 10 km severno od centra grada Varne. Letovalište je poznato po peščanim plažama isprekidanim stenovitim rtovima, vrućim mineralnim izvorima, modernim hotelima, sportskim i zdravstvenim ustanovama, spa centrima te marini za jahte.

Hotel Marina ⭐⭐⭐

(Sveti Konstantin i Elena, Bugarska)

Znamenitosti na području letovališta su pravoslavni manastir sv. Konstantin i Elena iz 16. veka, Euxinograd kraljevska letnja palata, park i vinarija te botanički vrt Univerziteta u Sofiji, takođe poznat kao Ekopark Varna.

 

 

text & photo, Srđan Ačanski, dipl.turizmolog

acanskiSphoto

 

Objavljeno u Turizam

Sombor,4. jun 2020. U organizaciji Fondacije Ana i Vlade Divac i lokalnih partnera organizovana je distribucija paketa pomoći za najugroženije stanovnike Sombora.

Građani Srbije iz osetljivih kategorija posebno su pogođeni krizom izazvanom koronavirusomi potrebna im je dodatna briga i podrška. Kroz projekat„Pomoć najugroženijim sugrađanima u borbi sa Kovidom 19“, obezbeđeno je 10.000 porodičnih paketa sa osnovnim namirnicama i higijenskim sredstvima, koji će biti podeljeni jednoroditeljskim porodicama,korisnicima narodnih kuhinja, višečlanim porodicama, stanovnicima nehigijenskih naselja, porodicama koje brinu o deci ili odraslima sa invaliditetom, tepojedincima koji žive i rade na ulici. Projekat realizuje Fondacija Ana i Vlade Divac u saradnji sa Grupom 484 i uz podršku Ambasade Kraljevine Norveške u Srbiji.

 „Početkom meseca započeli smo podelu paketa za korisnike u sedam gradova Srbije, prvo ovde u Somboru, potom Leskovcu, Beogradu, Subotici, Somboru, Čačku, Nišu, Leskovcu i Prokuplju. Podelu pomoći realizujemo sa 58 lokalnih partnera - lokalnim institucijama, Crvenim krstom, udruženjima građana i volontera, od kojih su mnogi dugogodišnji saradnici Fondacije i od kojih smo dobili veliku podršku i informacije o potrebama građana kada je u pitanju raspodela pomoći.  Ovom prilikom želimo da se zahvalimonašim partnerima na projektu - Grupi 484 i Ambasadi Kraljevine Norveške u Srbiji“, rekla je Ana Košel, direktorka Fondacije Ana i Vlade Divac.

U Somboru je podeljeno ukupno 309 paketa za najugroženije građane. Pakete su dobile porodice dece sa smetnjama u razvoju koja pohađaju Školu za osnovno i srednje obrazovanje „Vuk Karadžić“, korisnici Međuopštinskog udruženja slepih i slabovidih Sombor i Apatin i udruženje građana Centar za razvoj zajednice Link koje je okupilo korisnike slabijih primanja i samohrane roditelje.

„Zahvaljujem se Fondaciji Ana i Vlade Divac za donaciju koju su poverili našem udruženju kao i za divnu saradnju i podršku u vidu humanitarnih paketa za veliki broj slepih i slabovidih članova udruženja sa teritorije opština Sombor i Apatin.Velika je sreća za udruženje što je Fondacija prepoznala potrebu i pozitivno odgovorila na našu molbu te smo u prilici da zajednički pomognemo 117 porodica slepih u slabovidih lica“, rekla je ovom prilikom Danijela Golubović, sekretar Udruženja slepih i slabovidih Sombor.

Cilj ovog projekta je pomoć porodicamakoje žive na rubu ili ispod granice siromaštva, a u otežavajućim okolnostima svakodnevnog života, kao što jebriga o bolesnom članu porodice,nezaposlenost iligubitak posla. Porast straha, depresije i neizvesnosti, usled pandemije Kovida 19, dodatno otežavaju život ovih porodica. U toku višemesečne akcije biće podeljeno ukupno 10.000 paketa, a drugi ciklus isporuke planiran je za početak jula u mestima gde pomoć bude najpotrebnija. Vrednost projekta „Pomoć najugroženijim sugrađanima u borbi sa Kovidom 19“ iznosi 200.000 evra,a obezbedila ih je Ambasada Kraljevine Norveške u Srbiji.

 

Medijska pratnja Novi radio Sombor

Pratio Srdjan Ačanski

Objavljeno u Prva vest
ponedeljak, 27 april 2020 17:26

Kroz Bosnu i Hercegovinu: Mostar grad tri religije

* Ovog puta vas vodimo u Mostar, glavni grad Hercegovine, peti po veličini grad u Bosni i Hercegovini, smešten na obalama reke Neretve, pod Veležom. Prestavićemo vam i jedno jako interesantno i zanimljivo dešavanje koje je održano 2016.godine naime reč je o "Skupu potomaka poznatih mostarskih porodica" a predstavićemo vam i jednu od poznatijih porodica koja je ostavila jako veliki trag kako  u političkom i kulturnom, tako i u umetničkom životu grada Mostara, dakle počnimo.

Grad čuven po Starom mostu, koji je po nalogu Sulejmana Veličanstvenog izgradio neimar Hajrudin 1566 godine. Most  je srušen tokom rata  1993. godine, a ponovo je obnovljen 2004. godine, tako da sada imamo novi "Stari most" koji je kao i onaj prošli, zajedno sa svojom okolinom "Kujundžilukom" upisan na listu UNESKO-a kao deo svetske kulturne baštine.

Kujnundžiluk po noći (2020.godina)

U Mostaru se nalazi upravno sedište  Hercegovačko-neretvanskog kantona. Po broju stanovnika ovo je najveće naseljeno mesto u Hercegovini. Prema popisu iz 2013. godine, grad Mostar je imao 60.195 stanovnika.

 Geografski položaj

Mostar se nalazi na jugu Bosne i Hercegovine, a u centru Hercegovine. Grad Mostar geografski predstavlja čvorište severne, zapadne i istočne Hercegovine, u blizi grada nalazi se aerodrom. Kroz centar grada se proteže kanjon reke Neretve,kroz grad protiče još i rečica Radobolja, duga je svega 5 km. Reka izvire ispod brda Mikuljača u Ilićima. Protiče kroz Mostar i uliva se u Neretvu kod Starog mosta.

Položaj Mostara

 Klima

Mostar ima umerenu sredozemnu klimu sa blažim zimama (uz malo ili nimalo snega), te veoma vrućim letima, kada temperature u hladu znaju iznositi i do 45 °C. Zbog toga, Mostar je  bio jedan od najtoplijih gradova u bivšoj Jugoslaviji.

Neretva u Mostaru (2020.godina)

Ušće Radobolje pod Starim Mostom (2020.godina)

Istorija

Praistorijsko doba

Šire područje današnjeg Mostara bilo je naseljeno još u praistorijskom vremenu, što potvrđuju brojna nalazišta iz neolita, bakarnog, bronzanog i gvozdenog doba. Među njima su naseljene pećine, grobovi, oružje, predrimski novac i sl. Uz stočarstvo i zemljoradnju u gvozdenom dobu se razvija i trgovina s okolnim središtima. Za vreme rimske uprave područje su naseljavala ilirska plemena, a administrativno je pripadao dalmatinskoj provinciji. U to doba nastaju i putevi u dolini Neretve. Bazilika iz 3—6. veka u Cimu verovatno je bila sedište biskupije Sarsenterum, koja se nalazila na području današnje Hercegovine.

Srednji vek

Novo razdoblje nastaje padom Carstva i doseljenjem Slovena. Tokom ranog srednjeg vijeka područje Mostara pripadalo je pokrajini Zahumlje (Hum). Uprkos vrhovnoj vlasti Franaka, ovi su krajevi imali određeni stepen samostalnosti, posebno za kneza Mihajla Viševića (910. — 950.).

Područjem su jedno vreme vladali Nemanjići, zatim bosanski ban, a tokom 14—15. veka sve su snažniji humski knezovi. Jedan od njih — Stefan Vukčić Kosača (u narodnim pesmama poznat i kao Stjepan), koji je stolovao u Blagaju pored Mostara, 1448. dobija titulu hercega (odatle potiče naziv Hercegovina).

Mostar, gradjevine iz osmanlijskog perioda (2020.godina)

Turci su osvojili Mostar 1468. godine. Zahvaljujući saobraćajnoj važnosti prelaza preko Neretve, 1522. godine postaje sedište Hercegovačkog sandžaka. a 1566. dotadašnji drveni most zamenjen je kamenim, čuvenim "Starim mostom"

****Ime „Mostar“ prvi se put pojavljuje u turskom popisu stanovništva iz 1468—1469, a da se ono odnosi na naselje oko dvije kule na Neretvi, jasno je iz jednog dokumenta sa sednice vijeća Dubrovačke republike 1474. ****

U 16. i 17. veku zabeleženo je intenzivno širenje grada, krajem ovog perioda Mostar je imao oko 10.000 stanovnika. Godine 1777. postaje sedište eparhije "Zahumsko-Hercegovačke" SPC.

Hercegovački pašaluk sa sedištem u Mostaru, osnovan je 1833. godine na čelu pašaluka bio je Ali Paša Rizvanbegović, koji pored pašaluka dobija  i vezirsku titulu.

A u gradu se otvaraju konzulati Austrije, Italije, Rusije, Britanije i Francuske.

Boljoj saobraćajnoj povezanosti doprinijela je izgradnja puta Mostar-Metković 1862. godine.

Austrougarska Monarhija

Ključna za Mostar bila je 1878. godina. Te godine održan je "Berlinski kongres" na njemu je odlučeno da se BiH da na upravu Austrougarskoj monarhiji. Austrougarska sa sobom donosi evropske uticaje, ne samo u upravljanju gradom, već i njegovom preoblikovanju, razvoju i izgradnji, što će rezultovati skoro potpunom preobrazbom tipičnog osmanlijskog naselja u evropeizovan grad.

Građevine iz doba Austrougarske Lučki Most i Gimnazija (2020.godina)

U 40 godina austrougarske uprave, Mostar je železničkom prugom i cestama povezan sa ostalim centrima u BiH i Dalmaciji. Izgrađena su tri mosta u samom gradu — most na  Musali, Lučki i Carinski most. Grad je dobio moderni vodovod i kanalizaciju, te je elektrifikovan.

Mostar je bio središte Hercegovačkog okruga. Austrougarska uprava predstavlja jedno od najplodnijih razdoblja u izgradnji i urbanizaciji Mostara u njegovoj čitavoj istoriji. Izgrađeni su novi objekti javni, školski, stambeni i industrijski.

U Mostaru su u tom razdoblju napravljene jedne od najlepših građevina orijentalnog stila, pomešanog s austrougarskom gradnjom poput: Stare gimnazije, Gradske banje, hotela Neretve, vojarni Severni i Južni logor, Stare železničke stanice i trgova Musale i Rondoa .

Među istaknutim arhitektima koji su gradili u Mostaru ističu se  Mustafa Komadina, Miroslav Losse, Josip Vancaš, Maksimilijan David i drugi.

Kraljevina Jugoslavija

U vreme ulaska u sastav Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, Mostar je zatečen kao sasvim moderan evropski grad s dugom tradicijom. U razdoblju 1918—1945. nije se gradilo mnogo, tako da u smislu urbanizacije ovaj period nije mnogo značajan. Rudnik Boksita otvoren je 1919. godine, a osim njega nisu otvarane nove fabrike.

U vremenu između 1922. i 1929, Mostar je bio u sastavu Mostarske oblasti, a nakon toga Primorske banovine do 1939. Od tog perioda, pa do izbijanja Drugog svetskog rata bio je u sastavu Banovine Hrvatske.

 Drugi svetski rat

* Nakon okupacije Kraljevine Jugosalvije od strane "Sila osovine" Mostar ulazi u sastav NDH (Nezavisne Države Hrvatske) i biva deo Italijanske okupacione zone. Hapšenja i likvidiranja Srba, Jevreja i Roma u Mostaru i okolini počela su u leto 1941. godine u tri velika talasa, s tim što ono nikada nije potpuno prestajalo. Masovna hapšenja i ubijanja mostarskih Srba (u prvom redu inteligencije) počela su 24. juna 1941. po podne. Hapšenja su vršena po kućama, kancelarijama, zanatskim radionicama, na Lučkoj malti, trgovima, ulicama, baštama, njivama, neprekidno tri dana. Prethodno je naređeno da Srbi i Jevreji za tri dana ne izlaze iz svojih kuća, uz prijetnju da će svaki onaj koji prekrši naređenje biti na licu mjesta strijeljan. Zbog toga je, za tri dana (24—26. juna) uhapšeno 450 ljudi i zatvoreno u žandarmerijsku stanicu i školu „Kraljice Marije“ koja je pretvorena u sabirni logor.  Među prvima su pohapšeni poznati mostarski trgovci: Šain, Radulović, Kadijević, Peško, Čolović, Toholj, Njunjić, Komad, Hamović, Čereković, Komnenović, Miljević, i drugi; sveštenici: V. Gvozdenović, J. Vojović, D. Aškrabić, O. Radić, P. Pejanović, V. Petković te prosvetni radnici: D. Mučibabić, Đ. Tilimbat P. Janić, kao i mnogi drugi. Pohapšeni ljudi su već naredne noći ubijeni na mostovima Neretve, na Skakalima, u Sutini, kod Ortiješkog groblja, u selu Ilićima, kod rudnika mrkog uglja i drugim stratištima. Najviše je onih koji su kamionima odvezeni put Čitluka, Ljubuškog i Širokog Brijega, gde su završili u masovnim grobnicama.

 Mostar u Jugoslaviji

Mostar je oslobođen od fašizma 14.2.1945 godine u "Mostarskoj operaciji" koja je trajala 8 dana, nakon čega počinje ubrzana idustrijalizacija i urbanizacija grada.

Rat u BiH

Tokom građanskog rata 1990-ih, sam Mostar je dosta razoren, prvo tokom granatiranja JNA, a zatim i u međusobnim sukobima između Hrvata i Muslimana. Na samom početku rata minirana je i srušena  Saborna crkva  "Svete Trojice, dok su snage HVO (Hrvatskog Vjeća Obrane) 1993. godine, srušile Stari Most.


Skup potomaka poznatih mostarskih porodica 2016. godina

Godine 2016te u Mostaru su se okupili potomci poznatih mostarskih trgovačkih porodica Bilić, Dokić, Jelačić, Peško i Šain, koje su bile nekada okosnica ekonomskog i kulturnog preporoda. Svi oni su danas rasejani po svetu, ali su kumovi jedni drugima preko sto godina. Mostara se sećaju sa toplinom. Ovih dana su se okupili, kako se veza sa Mostarom nikada ne bi prekinula.

Emisiju o ovom dogadjaju snimaila je naša poznata novinarka Mira Adanja Polak, deo emisije možete videti i na sledećem linku: MIRA ADANJA POLAK-MOSTAR2016

Zajednička fotografija znametih mostarskih porodica ispred kozulata Srbije: Dokić, Bilić i Peško na fotografiji su paroh mostarski Radivoje Krulj, urednik RTS-a pisac Vladimir Kecmanović kao i čuveni hirurg dr.Peško, Nada Peško-Aćanski (gore-sredina), Tamara Aćanski i Srđan Ačanski (dole, sredima) foto: T.Đinđić


 Iz istorije Mostara o porodici Peško

Porodica Peško važi svakako za jednu od najpoznatijih porodica na tlu Hercegovine, njen najistaknutiji član je Miho Peško, rođen je u selu Korlati, kotar Ljubinje, 1856. godine. Sa svojim roditeljima i šest sestara došao je u Mostar još kao dječak 1861. godine.

Porodična fotografija 1905. godina (porodični arhiv)

Položaj Korlata na mapi

Nakon osnovnog školovanja i prakse kod ondašnjeg mostarskog trgovca Mojića, osamostaljuje se i vremenom postaje jedan od vodećih veletrgovaca na području Hercegovine i šire. Svoju trgovačku firmu osniva 1882. godine, pod nazivom "Trgovina Miho Peško" i registruje je 27. 9. 1884. godine kod Okružnog suda u Mostaru.

U 1896. godini sklopljen je ugovor o partnerstvu između Ilije Dokića i Mihe Peške iz Mostara, te Komada i Bukvića iz Gacka, a raskinut je 4. marta 1899. godine. Nakon smrti Ilije Dokića njegovi sinovi nastavljaju raditi sve do 1917. godine. Ova trgovina mješovitom robom u Mostaru zajedno sa trgovinom Mihe Peške ulazi u ortakluk poslije Prvog svjetskog rata pod nazivom "Prva udružena gvožđarska radnja na malo i veliko Dokić, Bilić i Peško". Bila je smještena u prizemlju kuće Dokića koja se nalazila na uglu Glavne i ulice Konak br. 1. U istom prostoru i poslije Drugog svjetskog rata nalazila se gvožđarija u društvenom vlasništvu.

Dokić, Bilić, Peško 1915. god (arhiva cidom)

Dokić, Bilić, Peško (2020.godina)

Na konstituirajuću glavnu skupštinu održanu 9. jula 1919. godine, u prostorijama svratišta "Slavonija" u Vinkovcima, pozvan je, između ostalih i Miho Peško, prilikom osnivanja društva "ZORA" – tvornice automobila, motora i gospodarskih strojeva d.d. Vinkovci. Tom prilikom Miho Peško je na temelju glavnice od 2.000.000 kruna uplatio 1.000 kruna prilikom potpisivanja. Na osnovu njegovog novčanog učešća postao je dioničar toga društva. Ova tvornica nije uspjela da se održi s obzirom da je već slijedeće godine doživjela likvidaciju.

Miho Peško se bavio i proizvodnjom hercegovačkih vina žilavke i blatine, zajedno sa porodicom Kovačina. Postigli su visok kvalitet ovog pića, što svjedoči Časna diploma dobijena od Udruženja za zaštitu austrijskog vinogradarstva na sajmu u Beču 1909. godine.

Dipoma iz Beča 1909 (porodični arhiv)

Peškini vinogradi, satelitski snimak 2020.godina

(svetlo braon boja, sa obe strane puta M17)

Vinogradi, septembar 2018. godina 

Tokom poslovanja Miho kupuje nekretnine, odnosno veći broj stambenih, stambeno­poslovnih i poslovnih objekata, kao i većih površina poljoprivrednog zemljišta. Na vrhuncu ekonomske moći Peško je u jednom danu kupio tri velike vile na Rondou u Mostaru. 

 Zgrada sa restoranom "Jagnje" jedan od objekata koje je Miho kupio (arhiva cidom)

Mostar, kuće na Rondu (2020.godina)

Tri vile na Rondou (2020. god)

Peške krajem XIX vijeka završavaju stambeno­poslovni objekat na tri sprata sa velikom terasom na vrhu i potkrovljem. Kuća se nalazila između Starog i Lučkog mosta. U prizemlju te zgrade nalazila se njihova trgovina na kojoj se i danas vidi natpis firme Trgovina Miho Peško. Na prvom i trećem spratu, živeli su članovi porodice, dok je etažu koristila posluga. U kući Peška stanovala je guvernanta sa kojom se isključivo govorilo njemačkim jezikom. Bila je Austrijanka i oslovljavali su je sa frojlan Mira. 

Porodićna kuća na Luci (2020.godina)i monogram iznad ulaznih vrata

U Nevesinju su posjedovali hotel kojeg je vodio Mišo Glogovac. Tu su se sklanjali u ljetnim danima, redovan gost hotela je bio Aleksa Šantić, inače porodični prijatelj, koji je takođe voleo da se uz dobru žilavku iz porodičnog vinograda odmori od nesnosne mostraske žege.

Hotel u Nevesinju (izvor stare razglednice Nevesinja)

Veći broj članova ove porodice aktivno je učestvovao u društvenom životu grada. U Prvom godišnjem izvještaju "Prosvjete" 1902/1903. godine, stoji, da je Peško Miho bio dobrotvor ovog društva. Nalazimo ga kao utemeljivača, dobrotvora izvršujućeg člana Srpskog pjevačkog društva "Gusle" iz Mostar, čiji je član bio i njegov veliki prijatelj, čuveni pesnik Svetozar Čorović, a bio je i član direkcije Prve srpske banke d.d. Mostar koja je osnovana 1903. godine.

          Aleksa Šantić

Spomenik Aleksi Šantiću na mostarskom groblju "Pašinovac"

(2020.godina)

U Prvom svjetskom ratu mnoge srpske porodice bile su protjerivane od strane tadašnje austrougarske vlasti u druga mjesta mahom sa većinskim hrvatskim življem. Za to vrijeme njihove kuće i trgovine bile su opljačkane i uništene. Nakon povratka u Mostar počinjali su raditi i stvarati ispočetka. Porodica Peško imala je sličnu sudbinu u tom ratu.

Poslije Mihine smrti 1930. godine firma nastavlja da radi pod nazivom "Miho Peško i sinovi" a vode je njegovi sinovi Đorđe i Lazar (obojica su završila trgovačku akademiju u Gracu). Radila je do 1941. godine, a povremeno do 1943. godine, kada je potpuno prestala sa radom.

Još dok je Miho bio živ sklopili su ugovor sa Artiljerijskim pukom II Armijske oblasti u Mostaru, za izgradnju sistema za navodnjavanje. Ovaj sistem sa kolom, koji će se u narodu kasnije nazvati "Peškino kolo", izgrađen je na mjestu Bukovi na Neretvi. U ugovoru od sedam tačaka određeno je korištenje ovog sistema za navodnjavanje. Dopuna ovog ugovora načinjena je 9. januara 1924. godine. U njemu piše da će Miho Peško nakon isplate od 75.000 dinara, plaćajući u ratama Artiljerijskom puku II Armijske oblasti doći u posjed ove građevine sa posljednjom ratom 1. 1. 1930. godine. Poslije isplate Peške se obavezuju da će dio vode od ove građevine i točka prvenstveno dati ovom puku pod nagodbom kao i za druge zakupce. U slučaju da Peške ne ispune dopunu ugovora on prestaje biti važeći.

Đorđe i Darinka Peško (porodična arhiva)

Tridesetih godina XX vijeka braća Đorđe i Lazar kupuju, za tadašnjih 2.000.000 dinara (radi poredjenja dnevnica je tada bila 10 din) od nekadašnjeg gradonačelnika Mujage Komadine najveći građevinski objekat u Mostaru, nazvan Džinovina. (Porodice Komadina i Peško njegovale su trajno prijateljstvo). Tokom Drugog svjetskog rata firma "Miho Peško i sinovi" prestaje sa radom, da bi nakon prestanka rata bila izvršena nacionalizacija nekretnina, a agrarnom reformom oduzeto im je poljoprivredno zemljište.

Zema (Džinovina) Austrougraski nacrti

Između dva svjetska rata u poslovnom prostoru prizemlja bilo je kino "Korzo", te četiri veće trgovine, a na spratovima dvije škole – Građanska i Viša djevojačka. Poslije 1945. godine, u prizemlju se, sve do izbijanja rata 1992. godine, nalazila popularna "ZEMA", dok su ostali prostor koristile službe Skupštine opštine Mostar.


Mostar Zema 1915.godina

Mostar 30te.godine prošlog veka

Mostar Zema (2020.godina)

Drugi svjetski rat ponovo donosi nedaće, progone, odvođenja i ubistva članova ove ugledne mostarske porodice. U junu 1941. godine Đorđe Peško je odveden od strane ustaša i ubijen. Tatjana – Tanja kćerka Lazara Peške, rođena je 21. juna 1924. godine u Mostaru. Kao omladinka i mlada skojevka učestvovala je u radu Muslimanske narodne biblioteke u Mostaru. Član SKOJ­a bila je od 1940. godine i KPJ od 1941. godine. Sa samo sedamnaest godina doživjela je tragičnu sudbinu u avgustu 1941. godine. Njoj u spomen predškolska ustanova u Mostaru do 1992. godine nosila je ime Tanja Peško, kao i mnoge druge društveno političke organizacije i radne brigade.

Tanja Peško (porodična arhiva)

Objekat nekdašnje Predškolske ustanove "Tanja Peško" i danas ima istu namenu ali drugo ime (Ulica Rade Bitange, 2020. godina)

Komisija za nacionalizaciju NOS­a Mostar, izvršila je nacionalizaciju porodičnih, poslovnih i stambeno­poslovnih zgrada od porodice Lazara Peške iz Mostara, navodimo deo: Lacina b.b.; Cim; Ulica JNA br. 3; Gnojnice br. 95; Dizdareva br. 6/I i 6/II; Dizdareva br. 8; Oneščukova b.b.; Maršala Tita br. 37, 40, 52 i 123 i Braće Brkića br. 23. Iz pre dmeta se vidi da je ovoj porodici oduzeto: sedam jednosobnih stanova; tri dvosobna; tri četvorosobna stana i jedanaest poslovnih prostora. Za potrebe škole na Luci u Titovoj napravljene su 23 učionice za osnovnu školu. Danas je u ovoj zgradi smještena Muzička škola I i II stupnja i Muzički centar "Pavarotti".

Muzučki centar "Pavaroti" (2018.godina)

Trgovina Mihe Peške (2020. godina)

I pored svih poteškoća koje su pratile ovu porodicu, deset potomaka završilo je visoke škole. Izbijanjem rata, 1992. godine, posljednji potomci Mihe Peško napuštaju Mostar i to porodice Zdravka i Mihajla sa svojim unucima, ukupno njih trinaest. Danas u Mostaru, u kome je živjelo šest generacija, u kome su stvarali, ulagali oko 140 godina niko od ove porodice nije prisutan.

Nakon povlačenja JNA, vlast u Mostaru preuzelo je Hrvatsko vijeće obrane.

Poslije toga, iz kuće na Rondou u kojoj su živjeli Mihajlo i Zdravko Peško, nestala je velelepna porodična trpezarija urađena u bider majerstilu. Nestao je, takođe i jedinstven "turski salon" (za koji je čovek pre rata nudio kuću u Makarskoj), kao i kompletan kućni namještaj. Izgubio se svaki trag i portretima Mihe i Anne Peško kao i drugim brojnim umjetničkim slikama.

Kuća na Rondou (2020.godina)


Nastavljajući porodičnu tradiciju dobročinstva, komplet je renoviran konzulat Republike Srbije, Vladičanski dvor, a i radovi na pravoslavnoj crkvi Svete Trojice se privode kraju.

 

Crkva Sv.Trojice u Mostaru i panorama grada (2020.godina)

Idu bolji dani i sve polako dolazi na svoje pravi pokazatelj toga je zakon o denacionalizaciji...

Za kraj poklanjamo vam interesantnu fotografiju,
Saša Peško sa našim poznatim teniserom 
Novakom Djokovićem

 

Poznate ličnosti grada Mostara

  • Dušan Bajević, nekadašnji jugoslovenski i bosanskohercegovački fudbaler i fudbalski trener
  • Džemal Bijedić, jugoslovenski pravnik i političar
  • Franjo Vladić, nekadašnji jugoslovenski fudbaler
  • Dražen Dalipagić, nekadašnji jugoslovenski i srpski košarkaš i košarkaški trener
  • Bojan Bogdanović, hrvatski košarkaš
  • Svetozar Ćorović, srpski pisac
  • Vladimir Ćorović, srpski istoričar i akademik
  • Osman Đikić, srpski pjesnik
  • Enver Marić, nekadašnji jugoslovenski fudbaler
  • Predrag Matvejević, hrvatski i bosanskohercegovački književnik
  • Muhamed Mujić, nekadašnji jugoslovenski fudbaler
  • Himzo Polovina, jugoslovenski pjevač narodne muzike
  • Miho Peško, ugledni mostarski trgovac, veleposednik, utemeljivač Srpskog pevačkog društva “Gusle”   dobrotvor
  • Željko Samardžić, srpski pjevač
  • Blaž Slišković, nekadašnji jugoslovenski i bosanskohercegovački fudbaler i fudbalski trener
  • Enver Hadžiabdić, nekadašnji jugoslovenski fudbaler
  • Aleksa Šantić, srpski pjesnik
  • Branka Sovrlić, srpska pjevačica
  • Katarina Ambrozić, srpska istoričarka umjetnosti i univerzitetski profesor
  • Uroš Krulj, srpski ljekar i ban Zetske banovineu Kraljevini Jugoslaviji
  • Dragan Čović, hrvatski političar,
  • Đorđe Pejanović, srpski prosvjetni, kulturni i nacionalni radnik
  • Risto Duždević Toholj, srpski revolucionar i oficir
  • Veselin Misita, potpukovnik Jugoslovenske vojske,
  • Gordan Mihić, srpski scenarista,
  • Ivan Ćurković, nekadašnji jugoslovenski fudbaler i predsjednik FK Partizan
  • Smail-aga Ćemalović, srpski publicista i predsjednik mostarske opštine
  • Jasna Merdan Kolar, nekadašnja jugoslovenska i austrijska rukometašica

Sport

* Šta ukratko reći o klubovima i o sportu uopšte u Mostaru, naime u gradu postoje dva fudbalska kluba, izmedju kojih vlada veliki rivalitet, ukratko, jedan je stariji, a drugi poznatiji


 * HŠK Zrinjski    

Predstavlja deo sportskog društva Zrinjski Mostar. Klub je osnovan je 1905. godine, tokom drugog svetskog rata se takmičio u Prvoj fudbalskoj ligi NDH, nakon drugog svetkog rata klubu biva zabranjen rad. 

Rad kluba je obnovljen 1992. godine  i tada igra u prvoj ligi "Herceg Bosne". Nakon završetka rata u BIH mostarska opština Jugozapad potpisuje ugovor o dodeljivanju stadiona "Pod Bjelim Brijegom"HŠK Zrinjskom na 110.godina, na ovom stadionu pre ratova 90tih igrao je  FK Velež.

Ekipa kluba ima nadimak "plemići" dok se navijačka grupa zove Ultras,  osnovana je 1994.godine. Klub igra u fudbalskoj Premijer ligi Bosne i Hercegovine i tokom poslednjih nekoliko godina postao je jedan od najjačih bosansko-hercegovačkih fudbalskih klubova. 

Gradski derbi igraju sa Veležom.

 

HŠK Zrinjski, (www.rtvbn.com)

  Šampioni Premijer lige BiH : 6

2004/05
2008/09
2013/14
2015/16
2016/17
2017/18

  Pobednici kupa BiH : 1


2007/08.

 


* FK Velež

FK Velež je daleko poznatiji mostarski kub osnovan je 1922. godine po odluci mostraske partijske radne organizacije, ime je dobio po planini Velež, koja se diže iznad Mostara, na grbu se od osnivanja nalazi crvena petrokraka.

Tokom drugog svetskog rata klub nije funkcionisao, rad je obnovljen tek nakon njegovog završetka. Fudbalska ekipa se u početku takmičila u republičkoj ligi, 1950. u Trećoj saveznoj ligi, 1951. u Drugoj saveznoj ligi, a zatim u republičkoj i kroz kvalifikacije postaje član Prve savezne lige. Godine 1953. ponovo se takmiči u nižem stenenu, da bi takmičarske sezone 1955/56 postao stalni član Prve savezne lige, do raspada SFRJ 1991. godine.

Iako nikad nije osvojio titulu prvaka. tri puta je bio drugi, a četiri puta finalist Kupa Maršala Tita, od čega je dva puta bio osvajač 1981. i 1986. godine.

U Sportskom društvu Velež pored fudbalskog kluba postojale su sekcije i klubovi za atletiku, plivanje, vaterpolo, rukomet, košarku, stoni tenis, rvanje i džudo.

Tokom ratova 90tih Velež gubi igračku osnovu, što se odrazilo i na njegove rezultate, a gubi takođe i stadion koji je ostao na  zapadnoj, hrvatskoj strani grada, te klub biva primoran da igra na stadionu u mostarskom predgrađu Vrapčićima, koji ima kapacitet od 7.000 gledalaca.

Navijači se zovu Red Army i skoro su proslavili 39. godišnjicu oragnizovanog navijanja.

Velež, osvajač Kupa Maršala Tita 1981.godine

 Velež, osvajač Kupa Maršala Tita 1986.godine (Tempo)

 

Uspesi kluba u Jugoslaviji

Kup Maršala Tita:

Osvajač (2): 1980/81, 1985/86.

Finalista (2): 1957/58, 1988/89.

Prvenstvo Jugoslavije:

Drugi (3): 1972/73, 1973/74, 1985/86.

Balkanski kup:

Osvajač (1): 1980/81.Finalista (1)

Uspesi kluba u BiH

Prva liga Federacije Bosne i Hercegovine

Prvak (2): 2005/06, 2018/19.

 

 Uspesi kluba u evropskim takmičenjima

Sezona

Takmičenje

Kolo

Klub

Rezultat

1960

Mitropa kup

grupa

FK Alesandrija

4-1, 2-1

1973/74

UEFA kup

1 kolo

FK Tatran Prešov

2-4, 1-1

1974/75

UEFA kup

1 kolo

FK Spartak Moskva

1-3, 2-0

 

 

2 kolo

FK Rapid Beč

1-1, 1-0

 

 

osmina
finala

FK Darbi kaunti

1-3, 4-1

 

 

četvrtfinale

FK Tvente

1-0, 0-2

1976

Mitropa kup

grupa

FK VAK Beč

2-0, 1-2

 

 

grupa

FK Peruđa

4-2, 0-0

 

 

finale

FK Vaker Insbruk

1-3, 1-3

1981/82

Kup
pobednika
kupova

1 kolo

FK Ženes Eš

1-1, 6-1

 

 

1/8

FK Lokomotiva
Lajpcig

1-1,
1-1 (0-3 pen.)

1986/87

Kup
pobednika
kupova

1 kolo

FK Vašaš

2-2, 3-2

 

 

osmina
finala

Vitoša Sofija

0-2, 4-3

1987/88

UEFA kup

1 kolo

FK Sion

5-0, 0-3

 

 

2 kolo

FK Borusija Dortmund

0-2, 2-1

1988/89

UEFA kup

1 kolo

FK APOEL

1-0, 5-2

 

 

2 kolo

FK Belenenses

0-0, 0-0 (4-3 pen.)

 

 

osmina
finala

FK Harts

0-3, 2-1

 

LINK:
!!!!!!!HIMNA VELEŽA!!!!!!!!

(IZVOĐAĆ: ŽELJKO SAMARDŽIĆ, TEKST: MIŠO MARIĆ)


 GALERIJA FOTOGRAFIJA

 Konzulat Republike Srbije u Mostaru, sa leva na desno Vladimir Kecmanović, urednik RTSa, Mihajlo Peško, Boris Peško (poznati biznismen),Episkop Zahumsko Hercegovački- Grigorije Boris Podreka (arihtekta iz Beča) Dr.Predrag Peško i Slavko Andrejević (poznati biznismen iz Londona) 


Konzulat Republike Srbije u Mostaru, Vladimir Kecmanović, urednik RTSa, Mihajlo Peško, Boris Peško i Episkop Zahumsko Hercegovački- Grigorije.



                                                                           

fotografije iz porodičnog albuma

zabranjeno svako neovlašćeno preuzimanje i objavljivanje

deo na ijekavskom preuzet je iz knjige o znamnitim mostarskim porodcima

 

 

 

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

AcanskiS:PHOTO ®

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

 

 

Objavljeno u Turizam
četvrtak, 02 april 2020 13:42

Župa Dubrovačka - Biser "Južnog Jadrana"

* Župa Dubrovacka je opština koja se nalazi na samom jugu Republike Hrvatske, sa severa se graniči sa Bosnom i Hercegovinom, za zapada opštinom Dubrovnik, sa istoka opštinom Cavtat, dok se preko mora granci sa Republikom Italijom.

Sama opština formirana je 2001. godine, do tada je bila deo opštine Dubrovnik.

Župa Dubrovačka - mapa u Srebrenom

Opština obuhvata naseljna mesta Milini, Kupari, Soline, Plat i Srebreno koje je ujedno i sediste opštine. Opština ima 8000 stanovnika i spada u red manjih u Republici Hrvatskoj. Ovaj region je dosta stradao u ratu 1991.godine.

Glavne privredne grane opštine su turizam, ugostiteljstvo, poljoprivreda i stočarstvo.

Hotel Šeraton Srebreno

Mlini

Mlini su dobili ime zahvaljujući mlinovima izgrađenim na potocima koji protiču kroz mesto. Mlini obiluju malim šljunčanim plažama, a u mestu se nalazi i luka sa dokom za prihvat brodica.

Mlini imaju dva hotela, hotel  Mlini i Astarea.

Mlini - vidikovac

Pogled na Mline

Kupari

Kupari svoj naziv zahvaljuju nekadašnjoj ciglani za proizvodnji opeka i crepa koji se u Dubrovačkoj okolici naziva "kupa". U blizini naselja Kupari, u Kuparskom polju nalazi se  tvrđava  sagrađena 1623. godine za obranu mesta od gusara.

Šetalište između Kupara i Srebrenog, u daljini ostaci hotela "Pelegrin"

Svoj ubrzani razvoj Kupari su doživeli u sredinom 20.tog veka kad je izgrađen hotelsko - turistički kompleks, koji je bio pod upravom JNA. U sklopu ovog kompleksa nalazila se i Titova vila.

Sa Desna na levo "Betonski spavači Kupara" Pelegrin, Kupari, Grand, Goričina 1 i 2

U hotelskom kompleksu Kupari postoji šest hotela potpuno uništenih i devastiranih tokom ratnih dejstava 1991. godine: Mladost, Grand, Goričina 1, Goričina 2, Pelegrin i Kupari, od kojih će koliko je izvesno biti obnovljen samo češki hotel "Grand" koji je zaštićen kao kulturno istorijska vrednost, dok će se ostali srušiti, dosta arhitekata u Dubrovniku i Hrvatskoj se protivi rušenju hotela Pelegrin koji predstavlja delo čuvenog sarajevskog arhitekte Davida Fincija, nastalo 1964. godine. Za ovaj hotel se ranije govorilo da svaka soba ima pogled od milion dolara. Šljunčano - peščana plaža u Kuparima je jedna od najlepših plaža ovog dela Jadrana.

 

Šetalište između Srebrenog i Kupara

Srebreno

Naselje Srebreno se spominje još 1294. godine kad je deo zemljišta u današnjem naselju držala benediktinska opatija. U mestu postoji i osnovna škola, ambulanta, tržni centar, caffe barovi i restorani. Na mestu nekadšnjeg hotela "Orlando" izgradjen je grandiozni hotel  "Sheraton"

Molo u Srebrenom

Pogled na Srebreno kroz borovu šumu

Svetionik

Šetalište uz more- Srebreno

Plat

U samom mestu postoje dva hotela. Plat je poznat po hidroelektrani koja je ukopana duboko u brdo Malaštica. HE Dubrovnik u Platu spada u grupu hidroelektrana sliva  rijeke Trebišnjice.  HE Dubrovnik koristi vodu reke Trebišnjice iz akumulacijskog  jezera  Bileća, nastalo izgradnjom brane Grančarevo. Zahvat vode za HE Dubrovnik ostvaren je izgradnjom brane Gorica, koja stvara kompenzacijski bazen. Ukupna instalirana snaga HE Dubrovnik je 216 MW (2x108 MW) a sa nje se električnom energijom napajaju Dubrovačko-neretvanska županija i grad Trebinje.

 

 Nadjite klupu............... :)

 

 

 

 

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski

 

AcanskiS:PHOTO ®

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

Objavljeno u Turizam

* Podrška Novog Radio Sombora narodu Italije na naš način

Ovom prilikom objavljujemo seriju fotografija, nastalih prilkom prošlogdišnje posete Italiji, našeg fotografa Srđana Ačanskog. Ova fotoreportaža obuhvata kako objavljene, tako i neobjavljene fotografije sa putovanja kroz ovu divnu zemlju.

.....za početak, ukratko o Italiji.....

Italija (Repubblica Italiana), država u južnoj Europi. Sastoji se od Apeninskog poluostrva i dva velika ostrva na Sredozemnom moru, Sicilije i Sardinije. Država je parlamentarna republika. na čijem čelu je Serđo Matarela, premijer je Đuzepe Konte.

Nezavisnost je stekla 17. marta 1861 godine, dok današnja republika postoji od 2. marta 1946, u EU tačnije Evropsku zajednicu pristupa 25.marta 1957. Ima površinu od 301.338 km2 

Prema popisu iz 2011.godine država ima 60.021.955 stanovnika, dok prosečna gustina iznosi 199,18 st./km2

SIENA

Sijena ital. Siena grad je u središnjoj Italiji sa 54.188 stanovnika, 459,22 st./km2  prostire se na površini od  118 km2 nadmorska visina iznosi 322 m.  Sijena je najveći grad i središte okruga Sijena u okviru italijanske pokrajine Toskana, poznata kao grad sa veoma dobro očuvanim starim srednjovekovnim jezgrom i ogromnim kutlurnim i umetničkim nasleđem, koje je sve skupa pod zaštitom UNESKOa od 1995. godine

SAN GIMIGNANO

San Gimignano je srednjovekovni gradić u središnjoj Italiji, provinciji Sijena, a u okviru italijanske pokrajine Toskana. San Điminjano ima 7106 stanovnika ili 51,49 po km² prostire sa na površini od 138 km² a nadmorska visina iznosi 324 m.San Điminjano poznat je kao "grad sa kulama" koje su dobro očuvane, pa je ceo istorijski centar od 1990. godine zaštićen kao kulturna baština od strane Uneska. 

CINQUE TERRE

Cinque Terre, to  je naziv za pet naselja u  ligurskom  priobalju  Italije: Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola i Riomaggiore, do  kojih se stiže vozom iz La Spezije.  Na 21. Zasedanju UNESKO-a 1997.godine, stavljeni su pod zaštitu kao kulturno dobro. Jedno je od najslikovitijih i najpoznatijih mediteranskih priobalnih područja, poznato po svojoj lepoti i vrlo popularna turistička destinacija.

BOLOGNA

Bolonja sedmi po veličini grad u Italiji, istovremeno i glavni grad "Okruga Bolonja" i glavni grad pokrajine Emilije-Romanje u severnoj Italiji. Sam grad ima 374.561 stanovnika dok gradska aglomeracija iznosi oko milion ljudi, gustina naseljenosti iznosi 2.661,56 st./km2  Prosečna nadmorska visina je 54 m dok površina grada iznosi 140,73 km2. Bolonja je najpoznatija po Bolonjskom univerzitetu najstarijem u Evropi osnovanim 1088 godine, veoma cenjenom i poštovanom danas. Kao stari univerzitetski grad ona je i dalje meta mnogih studenata zbog njene tradicije i kulturnog bogatstva, zanimljivo je da četvrtinu gradskog stanovništva čine studenti  Kao grad sa najvećim sačuvanim starim gradskim jezgrom u državi i nizom vrednih građevina i ambijenata Bolonja je i važno turističko odredište u Italiji, stari deo Bolonje je pod zaštitom UNESKEO-a.

FIRENZE

Firenca ital. Firenze je grad u centralnoj Italiji, koji je oktobra 2009. imao 371.060 stanovnika, dok je gradska anglomeracija iznosila 696.767 prosecna, gustina naseljenosti iznosi  3.637,84 st./km2  U širem području Firenca-Prato-Pistoja živi 1,5 miliona ljudi. Firenca je glavni grad istoimenog okruga i glavni grad pokrajine Toskana. Grad se prostire na 102 kvadratna kilometra

 SPEZA

Specija ili Spèza  kao je italijani inače zovu je grad u severozapadnoj Italiji,  središte istoimenog okruga  "La Specija"  u okviru italijanske pokrajine Ligurija, poznata pre svega kao važna pomorska baza i središte italijanske mornarice za Tirensko more. Grad  je smešten u istočnom delu Đenovskog zaliva, dela Tirenskog mora, 100 km od Đenove. Grad je osnovan još za vreme rimljana, ali se o njemu iz tog vremena dosta malo zna, Isto tako zna o Speziji se malo sve do 1276. kad je porodica lokalnih feudalaca "Fieschi" prodala Republici Đenovi.

 I dalje za kraj, samo reči podrške, izdržite - Italijo, Sombor je uz vas......Srbija i čitav svet!

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

 

 

AcanskiS:PHOTO ®

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

 

 

Objavljeno u Prva vest
ponedeljak, 17 februar 2020 12:44

Svečana akademija povodom dana grada Sombora

* Centralna manifesaticja obeležavanja dana grada Sombora održana je  u Narodnom pozorištu, bila je to prilika za podsećanje na dešavanja u proteklom periodu, ali i prilika da se pojedincima i organizacijama koje doprinose promociji Sombora uruče zahvalnice, a najistaknutijem  Somborcu u 2019. godini   Povelja grada Sombora. Bio je to i povod za susret sa delegacijama prijateljskih i bratskih gradova: Kišpešte, Baje, Višegrada, Zvečana, Belog Manastira, Erduta, Valpova, Belišća.

Ovogodišnja svečana akademija pod nazivom „Zeleni poj somborski“ bila je posvećena obeležavanju jubilarnih 150 godina od zasnivanja prvog parka, sistemske brige o gradskom zelenilu i osnivanja Somborskog pevačkog društva.

 

Obraćajući se prisutnima gradonačelnica Dušanka Golubović je o Somboru govorila kao o gradu zelenila i pesme  u kojem su rođene i stvarale velike ličnosti, o Somboru koji je 271 godinu slobodan grad.

„U godini koja je za nama smo nastojali da opravdamo ovu titulu, da čuvamo našu tradiciju, kulturu i običaj. Godinu za nama obeležili su mnogi značajni datumi, kao što je 700 godina od postojanja naseljenog mesta Bački Breg, 270 godina od kada je Sombor stekao status slobodnog grada, 160 godina od kada je osnovana naša Gradska biblioteka, 110 godina od kada je u našem gradu napisana jedna od najlepših ljubavnih pesama. Našu tradiciju čuvali smo tkajući Staparski ćilim. Podneli smo i zahtev da bude zaštićen od strane Uneska, a u ovom procesu nama su pomagale i naše najmlađe generacije. Pored udruženja građana u ovaj su se proces kao čuvari tradicije uključili OŠ „Branko Radičević“ iz Stapara sa svojom tkačkom sekcijom, Srednja poljoprivredno-prehrambena škola u nastojanjima da proizvede Somborski sir, Srednja ekonomska škola od koje očekujemo da proizvede i brendira tradicionalnu Staparsku listaru, jer šta je važnije od sopstvenog identiteta. Nastavili smo dobru saradnju sa Verskim zajednicama. Zahvaljujući njoj uspeli smo da obnovimo crkvu u Bačkom Bregu, da otvorimo verski objekat na Aerodromu, da započnemo izgradnju hrama u Kljajićevu, Preparandija je postala novoosnovani Centar za stručno usavršavanje zaposlenih u obrazovanju i centar Školske uprave. Sačuvali smo sve seoske škole pretvarajući ih u multifunkcionalne centre namenjene svim generacijama. Kompletno smo obnovili OŠ „Nikola Tesla“ u Kljajićevu, obnovili vrtić „Neven“, a otvoren je još jedan privatni vrtić. Grad je nastavio da stipendira najbolje studente i đake generacija. Tokom prošle godine organizovali smo brojne tradicionalne kulturne manifestacije kako za odrasle tako i za najmlađe sugrađane, pridružili smo im i Veče uličnih svirača, a održan je i koncert Simfonijskog orkestra i hora  RTS-a. Obnovili smo zdanje Galerije „Milan Konjović“, započeli rekonstrukciju Grašalković palate i radili na otvaranju Muzeja Podunavskih švaba, završavali veliku salu Kulturnog centra, ali je i Trg umetnosti u svom završetku dobio najbolje idejno rešenje. Sombor je grad zelenila i ljudi koji vole prirodu, zato smo u toku prošle godine zasadili preko 1000 novih sadnica, očuvali naše drvorede i parkove. O zdravlju naših stanovnika brinuli smo obezbedivši pijaću vodu u Bačkom Bregu. Nastojaćemo da to uradimo u Svetozar Miletiću, Doroslovu, Staparu i Kolutu. Započeli smo projektovanje Regionalnog centra za tretman otpada, ali i rekonstrukcije prečistača otpadnih voda. Za nas je bilo važno da zdravo živimo, ali i da imamo gde da se lečimo i upravo zbog toga započelo je projektovanje 8,500 metara kvadratnih novog modernog zdravstvenog objekta koji će se nalaziti unutar bolničkog kompleksa. Zahvaljujući kvalitetnom Planu javnog zdravlja za Sombor, koji je jedan od najbolje ocenjenih u Srbiji od strane Svetske zdravstvene organizacije, Sombor je dobio novi Centar za dijabetes. Tokom prošle godine oko tridesetak porodica je zbrinuto iz Regionalnog stambenog programa, a završena je izgradnja zgrade za izbegla i socijalno ugrožena lica. Šest mladih bračnih parova dobilo je svoje kuće, a nastavili smo i sa drugim merama populacione politike. Osnaživali smo žene kroz projekat Socijalnog preduzetništva, organizovali Tkačku koloniju i udruživali žene kroz razne projekte, a kruna svega toga je organizovanje Foruma gradonačelnica Jugoistočne Evrope. U oblasti sporta finansirali smo sportske stipendije, ali smo vodili računa da imamo i besplatne programe kojima ćemo podići nivo rekreativnog bavljenja sportom. Inkluzivni džudo i terapijsko plivanje  bili su podrška za one kojima je pomoć sporta najpotrebnija. Sombor je grad na Evropskom putu i upravo zahvaljujući tome realizovano je osam evropskih projekata. Realizovani su i brojni domaći programi. Infrastrukturno i komunalno opremanje kako Industrijske tako i poslovno-stambene zone i započeta izgradnja puta Stapar – Sivac. Sombor je grad koji želi da ide u korak sa vremenom, zbog toga smo prošle godine dobili novo Jedinstveno upravno mesto, objedinili smo, pojednostavili i omogućili lakši pristup brojnim uslugama, kako građanima, tako i privredi. Postali smo šampioni bezgotovinskog plaćanja među gradovima u Srbiji.Na početku nove decenije imamo i nove planove, Vidovdanski trg, gradska pijaca, zgrada Županije, Centar za socijalni rad, Tehnička škola, samo su neke koje će u ovoj godini dobiti novi izgled. Oživeće stari trgovi i spomenici, a mi Somborci živećemo srećniji ako u svemu ovome damo svoj lični doprinos“

istakla je gradonačelnica Dušanka Golubović u svom obraćanju i svim sugrađanima čestitala Dan grada.

 

 

 POVELJA GRADA DOKTORU DARKU KOSANOVIĆU

 Na svečanoj akademiji za istaknuti profesionalni angažman; afirmaciju i promociju Sombora i podizanje ugleda grada u zemlji i inostranstvu uručene su zahvalnice  BILJANI KLIPI, sekretaru Opštinske organizacije Crvenog krsta Sombor; ZORANU STOŠIĆU VRANJSKOM, slikaru, za doprinos bogaćenju kulturne riznice Grada i promovisanje kulturne baštine Sombora na jugu Srbije; SMILJKI STAJŠIĆ, BAKA MICI za očuvanje i negovanje tehnike izrade tradicionalnog Staparskog ćilima i  doprinos organizovanju Tkačke kolonije u Staparu; za istrajnost u organizovanju „Elanove likovne kolonije“ jedinstvene  umetničke  manifestacije u kojoj ravnopravno učestvuju umetnici i osuđena  lica čime doprinosi razvijanju kulturno-turističke ponude grada, SLOBODANU MEDOJEVIĆU, upravniku Kazneno-popravnog zavoda Sombor; UDRUŽENJU „KLUB NA KUB“; JKP „ZELENILO“ SOMBOR; JKP „PROSTOR“ SOMBOR; OŠ „BRANKO RADIČEVIĆ“ STAPAR;  SOMBORSKOM EDUKATIVNOM CENTRU,  DRUŠTVU ZA BORBU PROTIV RAKA; ATLETSKO REKREATIVNOM KLUBU „SOMARATON“, MUZIČKOJ ŠKOLI „PETAR KONJOVIĆ“ SOMBOR; POLJOPRIVREDNOM GAZDINSTVU „STOKUĆA“ SOMBOR, VINARIJI „VRT“ SOMBOR i ČARDI „PIKEC“ BEZDAN, za razvoj preduzetništva, unapređenje ugostiteljskih usluga i promociju turističke i gastronomske ponude somborskog područja. Povelja grada Sombora za dostignuća u 2019. godini i to u oblasti zdravstva i socijalne zaštite dodeljena je dr Darku Kosanoviću zameniku direktora Opšte bolnice „Dr Radivoj Simonović“ Sombor i predsedniku Saveta za zdravlje grada Sombora

 

 Darko Kosanović prima nagradu

 

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

 

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

Objavljeno u Prva vest
Strana 4 od 6

       

Kontakt

Venac Stepe Stepanovića 9 (kancelarija) Ivana Kosančića 19 (redakcija, sedište) 25000 Sombor, Srbija

e-mail:

office@noviradiosombor.com

Telefon: +381-25-510-16-41
Mobilni: +381-65-8-675-445

Portal:

http://noviradiosombor.com

Internet radio: Novi Radio Sombor

http://www.omiljeniradio.com/index.php/radio-uzivo-online-srbija/1130-novi-radio-sombor-uzivo-online.html 

POSTANITE SARADNICI

Svako ko želi, može da postane saradnik Novog Radio Sombora, bilo gde da živite i boravite.

Izaberite oblast koja vam je bliska, pošaljite vest, informaciju, fotografije, istražite.

Postanite dopisnik, iz svog mesta gde trenutno ili trajno boravite, svoje države. 

Dobrodošli saradnici u marketingu, menadžmentu i oglašavanju!

Javite se na e-mail:

office@noviradiosombor.com

Telefoni: +381-65-8-675-445

+381 25 510-1641

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…