Prikazivanje članaka po tagu Italija

sreda, 12 februar 2020 23:16

Pisma iz Italije 7: Sijena, dragulj Toskane

* Sijena ital. Siena grad je u središnjoj Italiji sa 54.188 stanovnika, 459,22 st./km2  prostire se na površini od  118 km2 nadmorska visina iznosi 322 m.  Sijena je najveći grad i središte okruga Sijena u okviru italijanske pokrajine Toskana, poznata kao grad sa veoma dobro očuvanim starim srednjovekovnim jezgrom i ogromnim kutlurnim i umetničkim nasleđem, koje je sve skupa pod zaštitom UNESKOa od 1995. godine

Geografija

Grad Sijena nalazi se u središnjem delu Italije, 50 km južno od Firence, sedišta pokrajine. Grad se nalazi u tipično toskanskom predelu brda i bregova, danas zaštićenom kao kulturno dobro, oko grada pružaju se bezbrojni vinogradi.

Istorija

Kao i ostale toskanske gradove na brdima Etrurci su prvi naselili Sijenu (od 900. p. n. e. do 400. p. n. e.). Pleme koje je nastanjivalo Sijenu zvalo se Saina. Etrurci su naprednim tehnikama navodnjavanja bitno izmenili središnju Italiju i počeli su sa korištenjem prethodno neobrađivane zemlje. Običaj im je bio da se naseljavaju na jake tvrđave na brdima. Rimljani su osnovali grad Saenna Julia na mestu etrurskog naselja i na tome mestu je nastala moderna Sijena. Moguće da je Sijena bila pod kontrolom Gala, koji su opljačkali Rim 390. p. n. e. 

Deo arheologa tvrdi da je jedno galsko pleme jedno vreme kontroliralo Sijenu. Prema legendi, Sijenu je osnovao Senius, sin Rema, jednoga od braće osnivača Rima. Sijena nije napredovala pod Rimom, jer se nije nalazila na bitnom saobraćajnom pravcu. Zbog lošeg položaja hrišćanstvo se nije pojavljivalo do 4. veka. Teka kada su Langobardi osvojili Sijenu i okolno područje započeo je period napretka. Stari rimski putevi prolazili su kroz područja izložena vizantijskim napadima, pa su Langobardi zbog toga premestili svoje pravce kretanja, tako da su drumovi između Rima i severa Italije počeli prolaziti kroz Sijenu. Zbog toga je Sijena počela napredovati kao trgovačko mesto. Osim toga veliki broj hodočasnika na putu za Rim predstavljao je značajan izvor prihoda vekovima posle toga.

Najstarije aristokratske porodice Sijene povezane su sa lombardskim porazom od strane Karla Velikog 774. g. Tada su grad preplavili Franci, koji su se poženili sijenskim plemstvom. Osnovali su niz manastira na teritoriji Sijene. Kada je umrla grofica Matilda 1115. godine nastalo je nekoliko nezavisnih područja. Sijena je napredovala i postala je veliko središte zajmodavstva i trgovine vunom. Najpre je Sijenom upravljao episkop, ali njegova moć je slabila u 12. veku. Episkop je morao da sa plemstvom deli upravu u zamenu za pomoć prilikom područnog spora sa susednim Arecom. Proces jačanja svetovnih vlasti je završen 1167. godine kada je Sijena postala nezavisna od crkvene vlasti. Do 1179. godine. Sijena je imala ustav. To razdoblje je bilo jako značajno za Sijenu, jer tada je izgrađena Sijenska katedrala. Tada je nastao glavni trg Piazza del Campo Sijeni. Izgrađene su nove ulice, koje su vodile ka trgu. Trg je služio i kao pijaca, a tu su se odigravali i viteški susreti.

Piazza Salimbenina

 U ranom 12. veku samoupravna komuna zamenila je aristokratsku vladu. Vremenom su sve više obični ljudi postajali konzuli, a komuna se sve više područno širila. Okolni feudalci u utvrđenjima oko grada priznavali su gradsku vlast. Republika Sijena obično je u 13. veku bila rival susednoj Firenci, tako da je bila gibelinska, kada je Firenca bila gvelfska. Sijenski gibelini su uz pomoć kralja Manfreda Sicilijanskog 4. septembra 1260. godine u bici kod Montapertija pobedili gvelfe iz Firence. Tada se Sijena suočavala sa nadmoćnom armijom Firence. Pre bitke su izveli veliku procesiju posvećenu Bogorodici i predali su joj simbolički grad. U ovo vreme Univerzitet u Sijeni osnovan je 1240, poznat je po fakultetima prava i medicine i još uvek je među najpoznatijim italijanskim univerzitetima. Sijena je bila takmac Firenci i u umetnosti u 13. i 14. veku. Sijena je opustošena kugom 1348. godine i nikad nije povratila nekadašnju slavu. Otada je Sijena bila zasenjena Firencom. Ostala je nezavisna do 16. veka. Kozimo de Mediči je 1554. godine sakupio veliku carsku vojsku u Firenci i opsedao je Sijenu, koja je odbranu poverila Pjeru Štrociju. Kada je Pjero poražen u bici kod Marćana 1554. godine. Sijena se više nije mogla nadati pomoći. Sijena se predala 17. aprila 1555. godine posle 18 meseci otpora. Time je završena era Republike Sijene. Kasnija istorija grada vezana je za istoriju Firence, a od 1860. godine za istoriju Italije, kada je postala deo ujedinjene Kraljevine Italije pod dinastijom Savoja.

Ulice Sijene

Gradske znamenitosti

  • Sijenska katedrala je veliki primer romaneskne arhitekture. Gradnja je započeta u 12. veku. Fasada je završena 1380. Jedinstvena je među katedralama jer joj os ide u smeru sever-jug. to je zato što je prva namera bila da bude najveća katedrala na svetu. Završen je bio jedan deo katedrale, pa je ponestalo novca i zbog toga su morali završiti katedralu sa izmenjenom osom. Ispod katedrale je krstionica sa reljefima od Donatela i drugih vajara 15. veka.
  • Piazza del Campo trg na kome se nalazi gradska većnica Palazzo Pubblico
  • Piazza Salimbenina na se kome nalazi palata Salimbeni, nekada u vlasiništvu istoimene porodice, koja je u njoj osnovovala jednu od najstarijih banaka u Italiji
  • Palata Čigi je gotska građevina sa muzičkom akademijom
  • Tvrđava Mediči

 

Sedište Karabinjera u Sijeni

Palio

Kroz grad se dva puta godišnje (2. jula i 16. avgusta) održava tradicionalna konjička trka kroz grad. Tome događaju prisustvuju brojni turisti, a prenosi ga i televizija. Trka je dosta opasna, jer se mnogo konja i jahača nađe u uskim ulicama Sijene. Interesantno je da trka traje samo 75 sekundi, a da se za nju sprema cele godine, u blizini Sijene napravljeno je trkalište na kojem se vežba koje ima identičan izgled "školjke" kao i Piazza del Campo.

Sport

Što se tiče sporta u Sijeni, sve je u znaku banke Montepaski, sa tradicijom od preko 700 godina, koja je sponzor fudbalskog i košarkaškog kluba.

KK Sijena Montepaski

Klub je nastao 1934. godine kao sekcija sportskog društva Mens Sana (Zdrav duh) osnovanog 1871. Ipak, najveće uspehe postigao je tek u 21. veku pod nazivom Montepaski Sijena. Nacionalno prvenstvo prvi put je osvojio 2004, a zatim vezao još 7 uzastopnih titula u periodu od 2007. do 2013. godine. Pobednik Kupa Italije bio je 5 puta i to uzastopno od 2009. do 2013. godine, a u Superkupu je trijumfovao u 7 navrata.

Jedina titula u međunarodnoj konkurenciji je osvojena u Kupu Rajmunda Saporte 2002. godine, kada je u finalu savladana španska Valensija rezultatom 81:71. Klub je bio dugogodišnji redovan učesnik Evrolige i čak je posedovao A licencu ovog prestižnog takmičenja u kome je najveći uspeh bilo treće mesto dosegnuto 2003, 2008. i 2011. godine.

Prvenstvo Italije:

  • Prvak (8): 2004, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013.
  • Viceprvak (1): 2014.
  • Kup Italije:
  • Pobednik (5): 2009, 2010, 2011, 2012, 2013.
  • Finalista (2): 2002, 2014.
  • Superkup Italije:
  • Pobednik (7): 2004, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013.
  • Finalista (1): 2012.

Međunarodni:

  • Kup Rajmunda Saporte: Pobednik (1): 2002.
  • Evroliga: Treće mesto (3): 2003, 2008, 2011.

 Artemio Franki Montepaski Arena

AC Sijena

A.C. Siena je fudbalski klub iz Sijene, klub je osnovan 1904. godine i trenutno se takmiči u Lega Pro Group B. Sijena svoje mečeve igra na stadionu Artemio Franki Montepaski Arena, sagrađen 1923. godine koji ima kapacitet 15.373 mesta, nosi ime po čuvenom Artemiju Frankiju, bivšem predsedniku fudbalske federacije Italije (1967-1976, 1978-1980), trećem predsedniku UEFA-e (1973-1983) i članu Fifa komiteta (1974-1983). Artemio Franki je poginuo u saobraćajnoj nesreći u blizini Sijene 12. Avgusta 1983.

Serie B

  • prvak: 2002–03

Supercoppa di Serie C

  • prvak: 2000

Scudetto IV Serie/Serie D:

  • prvak (2): 1955–56, 2014–15

 

 Sijena je od Sombora udaljena 1023 km, a do nje se može doći i direktim letom Firenca - Beograd

 

 

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

 

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

Objavljeno u Turizam

* San Gimignano je srednjovekovni gradić u središnjoj Italiji, provinciji Sijena, a u okviru italijanske pokrajine Toskana. San Điminjano ima 7106 stanovnika ili 51,49 po km² prostire sa na površini od 138 km² a nadmorska visina iznosi 324 m.San Điminjano poznat je kao "grad sa kulama" koje su dobro očuvane, pa je ceo istorijski centar od 1990. godine zaštićen kao kulturna baština od strane Uneska. 

San Điminjano - novi deo

Porodice koje su vladale gradom kroz vekove su podigle 72 kule ali je samo 14 kula preživelo zahvaljujući kojima je gradić uspeo da sačuva svoju srednjovekovnu atmosferu i izgled. Mesto je takođe poznato po proizvodnji belog vina pod nazivom Vernačija di San Điminjano, koja se uzgaja po okolnim padinama i poseduje zaštićeno geografsko poreklo.

San Đimninjano-panorama suton

Istorija

U trećem veku pre nove ere, malo etrursko selo se nalazilo na mestu San Điminjana. Hroničari Lupi, Kopi i Pekori su zabeležili da su tokom Katilanove zavere da nasilno sruši Rimsku Republiku u prvom veku n.e., dva brata, Mucio i Silvio, pobegli iz Rima ka Valdelsi i sagradili dva zamka pod nazivima Mućio i Silvia (današnji San Điminjano). Ime Silvia je promenjeno u San Điminjano tokom 450. godine n.e. nakon što je Svetac Modene, episkop Điminjano sprečio razaranje grada od hordi Huna koje je predvodio Atila. Kao rezultat, crkva dodeljuje "Sveti" u nazivu mesta a tokom šestog i sedmog veka oko zamka ničeo selo sa zidinama, koje je nazivano zamak San Điminjano ili zamak u šumi zbog šume koja ga je okruživala. Od 929. godine gradom su vladali episkopi Voltere.

U srednjem veku, u doba renesanse, grad je bio na zaustavno mesto hodočasnika katoličke crkve koji su putovali ka Rimu i bazilici Svetog Petra, pa putu koji se nazivao Via Francigena. Grad se vremenom razvijao trgovinom poljoprivrednih proizvoda sa okolnim mestima, pre svega šafranom, koji su koristio i za kuvanje i za farbanje odeće, i Vernači vinima.

Sedište Karabinjera u starom delu San Điminjana

Tokom 1199. godine, grad je stekao nezavisnost od episkopa iz Voltere i uspostavio srednjovekovnu komunu sa crkvama i zgradama od javnog značaja. Međutim, u naredna dva veka je u nekoliko navrata narušavan mir u gradu zbog konflikta između Gvelfi i Gibelini frakcija. Jedni su podržavali papu a drugi su bili na strani Svetog Rimskog carstva. Nemiri su bili glavni uzrok da porodice unutar gradskih zidina izgrade veće kule i time povećaju svoju bezbednost. Na kraju srednjeg veka je San Điminjano brojao 72 tornja u kojima su živele sve imućnije porodice. Pojedini tornjevi su išli i do 70 m u visinu. Visina tornja je obično zavisila od bogatstva porodice koja ga je gradila i u njemu živela. Na kraju je rivalstvo okončano od strane gradskog veća time što je zabranjeno da se zidaju više kule od one koja se nalazi na gradskoj većnici.

Iako je zvanični zaštitnik grada Sveti Điminjano, grad takođe slavi i Svetu Finu, znanu i kao Serafinu, koja je 1238. godine rođena u San Điminjanu i njen praznik se obeležava dvanaestog marta. Kapela Svete Fine u crkvi Kolegijata mesto je gde se nalaze njene mošti i freske koje je naslikao Girlandajo. Dok se kuća, koja se smatra njenom rodnom kućom i dalje nalazi u gradu. Dante Aligijeri je osmog maja 1300. godine ugošćen kao ambasador Gvelfi Lige u Toskani.

Grad je imao procvat do 1348. godine kada ga je zahvatila Crna smrt, pandemija koja je harala čitavom Evropom. Zbog nje se broj stanovnika prepolovio. Zatim je grad ušao pod okrilje Firence. U početku su neke gotske palate građene u firentinskom stilu, a mnogi od tornjeva su skraćeni na visinu normalnih kuća. Time je zaustavljen dalji razvoj grada i zahvaljujući tome, San Điminjano je sačuvao svoj srednjovekovni ambijent.

Toskanski pejzaž

Prirodno-geografske odlike

Grad je smešten u središnjem delu  Italije, 56 km južno od Firence, sedišta pokrajine. Nalazi u tipično toskanskom predelu brda i bregova, danas zaštićenom kao kulturno dobro Oko grada se po okolnim padinama protežu vinogradi. Nalazi se na grebenu brda sa svojim glavnim pravacem rasprostiranja sever/jug. Okružen je zidinama sa tri strane, a na najvišoj tački koja je na zapadu, nalaze se ruševiname tvrđave rasformirane u 16. veku. Postoji osam ulaza u grad koji su smešteni u unutrašnjem zidu koji datira iz dvanaestog i trinaestog veka. Glavne kapije su: Porta San Giovanni na jugu, Porta San Matteo na severozapadu i San Jacopo na severo-istoku. Glavne ulice u gradu su: Via San Matteo i ulica Via San Giovanni koje presecaju grad od severa do juga.

 Via St. Matteo

Prodavnica u San Mateo ulici, tradicionalno obeležena veprovom glavom

 Piazza della Cisterna

Ovo je glavni gradski trg na koji se dolazi iz ulice Svetog Jovana. U obliku je trougla i okružen je srednjovekovnim kućama različitih doba, među kojima ima lepih primera romantičkih i gotičkih palata. Na centru trga se nalzti bunar koji je u prošlosti bio glavni izvor snabdevanja vodom. Sada je to bunar želja kaže se, ko ubaci novčić u fontanu i poželi želju, sigurno će se ispuniti, (ista stvar kao sa veprom u Firenci) na trgu možete probati i jedan od najboljih sladoleda u Italiji. Struktura trga datira iz 1346. godine. Iako je većina renovirana tokom XX veka, neki delovi popločanog trga su iz XIII veka. 

 Piazza della Cisterna sa fontanom

 

Fontana - kažu ko ubaci novčić i poželi želju vratiće se.......e baš ćemo videti............

 Piazza della Duomo

Trg se nalazi severno od trga Cisterna i sa njim je povezan pasažem. Na zapadnom delu trga se nalazi crkva Kolegijata do koje se dolazi širokim stepenicama. Ime trga će vas asocirati na pomisao da je crkva nekada bila katedrala, ali iako je to možda bilo planirano, nije se ostvarilo. Ostale bitne građevine na trgu su opštinska palata Palazzo Comunale i gradska većnica Palazzo Podesta, sedište gradonačelnika.

Dok je u drugim gradovima, poput Firence, većina tornjeva srušena zbog ratova, prirodnih katastrofa ili menjanja urbanih celina, San Điminjano je uspeo da sačuva 14 kula različitih veličina i da zahvaljujući njima postane poznat širom sveta, Campanile della Collegiata, Torri degli Ardinghelli ,Torre dei Becci, Torre Campatelli, Torre Chigi, Torre dei Cugnanesim Torre del Diavolom, Torre Ficherelli or Ficarelli, Torre Grossa, Torre di Palazzo Pellari Casa-torre, Pesciolini Torre, Pettini Torre Rognosa, Torri dei Salvucci

Dve glavne crkve su crkva Kolegijata i crkva svetog Điminjana, oslikane su delima ranih italijanskih renesansih umetnika.

Piazza della Duomo

Stanovništvo

Prema rezultatima poslednjeg popisa stanovništva u opštini je živelo 7.677 stanovnika, mahom Italijana, mada se tokom proteklih decenija u grad doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva.

 

 Od Sombora San Djiminjano udaljen je 1005 kilometara, a do njega možete doći i direktnim letom iz Beograda za Firencu.

 

 

 

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

 

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

Objavljeno u Turizam

* Zanimljivu i nadasve interesantnu seriju putopisa o Italiji nastavljamo sa Termama Montekatini, poznatom italijanskom banjom, koju svake godine poseti oko milion turista. Mesto je bogato izvorima, koji se javljaju još u doba Rimljana, tako da,  što se tiče banjskog turizma, Montekatini predstavlja najpopularniju destinaciju Italije.

                                                                                                                                                                                        Montekatini, centar grada

Montekatini ili Montecatini Terme je grad u središnjoj Italiji, nalazi se u okrugu Pistoja, koji pripada italijanskoj pokrajini Toskana. Grad se nalazi u dolini reke Arno, od Firence, ujedno i sedišta pokrajine udaljeno je 50 km , severno od grada se izdižu Apenini.

Grad ima 21159 stanovnika, prostire sa na 17.6 km2, prosečna gustina iznosi 1198 stanovnika po km2 Nadmorska visina grada je oko 29 m.

 

                                                                                                                                                                 Montekatini, centar grada          

                                                                                                                                                                 Položaj Montekatinija na mapi Italije

                                                                                                                                                          

Osim banje Tetučio Terme, trebalo  bi da posetite i pećine Monsumano, sa parnim jezerom i vrelim sobama za koje se priča da su lekovite, te stare zamkove, crkve i tornjeve koji se nalaze na brdu u starom delu grada, do kojeg se stize žičarom. 

Od Sombora, Montekatini je udaljen 980 km.

 

 

photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

                                                                                                                                          

                                                                                                                                

 

Turistička agencija ORIS TTA Sombor

Čitaonička 1, 25000 Sombor

Tel/fax: 025/480-844

http://www.oristta.rs

Email: Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

Objavljeno u Turizam

* Seriju putopisa iz Italije nastavljamo sa Firencom, gradom koji spada u turistički najpoznatije gradove sveta, grad ima ogroman istorijiski i umetnički značaj kako za italijane tako i za celi svet. Posebna vrednost grada je brojna vredna zaostavština iz vremena renesanse.

      Santa Maria del Fiore 

 Kao grad sa dobro sačuvanim starim gradskim jezgrom u državi i nizom vrednih građevina i ambijenata Firenca je važno turističko odredište u Italiji. Stari deo Firence je pod zaštitom UNESKO-a. Ime Firenca  grad je dobio pri svom osnivanju u vreme Rimljana pod Gaj Julije Cezarom, koji su ovde osnovali utvrđeno naselje pod nazivom Florentia 

Firenca ital. Firenze je grad u centralnoj Italiji, koji je oktobra 2009. imao 371.060 stanovnika, dok je gradska anglomeracija iznosila 696.767 prosecna, gustina naseljenosti iznosi  3.637,84 st./km2  U širem području Firenca-Prato-Pistoja živi 1,5 miliona ljudi. Firenca je glavni grad istoimenog okruga i glavni grad pokrajine Toskana. Grad se prostire na 102 kvadratna kilometra

U srednjem veku Firenca je postala važno ekonomsko, kulturno i finansijsko središte. Tokom novog veka, bila je prestonica Velikog vojvodstva Toskane pod dominacijom porodica Mediči i Lorena. Grad je bio prva prestonica Italije u periodu 1865-1871. godine, posle ujedinjenja Italije.

Geografija, reljef, vode i klima

Firenca se nalazi u središnjoj Italiji. Strateški položaj grada izuzetno povoljan - Firenca je važno raskršće puteva koji sa severa silaze na jug . Stoga je grad važno čvorište puteva koji se ovde okupljaju sa raznih severnih pravaca ka jugu - prestonici Rimu. Od Rima grad je udaljen 284 km severno, a od Milana 317 km jugozapadno.

Firenca se razvila u severnom delu pokrajine Toskane. Grad je većim delom na ravničarskom terenu u dolini reke Arno, ali je manji, južni deo brežuljkastog karaktera. Sa severa se lako sagledavaju obližnje planine iz lanca Apenina. Grad se prostire na visini od oko 100 m, ali su obodni delovi primetno viši.

Klima u Firenci je izmenjena sredozemna klima sa uticajem udaljenosti grada od mora. Stoga je u leto veoma toplo, a zimi je sneg moguća pojava i hladnije je u odnosu na veći

Firenca se nalazi na reci Arno, u srednjem delu njenog toka. Reka Arno je toliko srasla sa gradom da zajedno sa brojnim mostovima i kejom predstavlja jedan od važnih simbola grada. Sa druge strane, reka Arno često plavi grad, što je posebna teškoća s obzirom na ogromno arhitektonsko nasleđe Firence. Tirensko more na 80 km istočno.

                                                                                                                                                                        Most na reci Arno

Istorija

Na reci Arno u oblasti današnje Firence već u osmom veku p. n. e. živeli su antički narod Etrurci. Rimljani su ovde osnovali malo utvrđenje sa vojnim naseljem u prvom veku p. n. e. i nazvali ga Florentia . Međutim, dobar položaj grada na važnom putu od Rima ka severu omogućio je brz razvoj grada sa forumom, termama i amfiteatrom u sledećim vekovima. Starorimska gradska mreža se toliko razvila tokom ovog razdoblja da se ni do danas nije mnogo promenila u mreži današnjih ulica gradskog jezgra Firence oko katedrale. Posle propasti Rimskog carstva grad je u nekoliko burnih vekova prominio nekoliko gospodara (Ostrogoti, Vizantinci, Langobardi, Franci), pa je bio gotovo uništen. Početak ponovnog oživljavanja grada je 9. vek, kada grad dobija izvesnu samostalnost, da bi oko 1000. godine Firenca preuzela vođstvo među gradovima u Toskani. Sa dolaskom feudalizma grad se u 12. veku proširio i postao samostalan. Građani su preuzeli vlast, što je dovelo do sukoba građana pristalica carstva, gibelina, i pristalica papstva, gvelfa, koji su na kraju izvojevali pobedu. Poslednji važan korak u razvoju srednjovekovne firentinske države bilo je pokoravanje Pize, nekadašnjeg suparnika, koja postaje firentinska luka. U 14. i 15. veku grad se snažno razvio i nametnuo se kao središte svekolike evropske kulture i umetnosti.

                                                                                                                                                                      Rodna kuća Dantea Aligijeria

Sredinom 15. veka porodica Mediči se nametnula kao vladajuća u Firenci, ali je značaj grada podigao važnost Medičijevih do evrpskog nivoa. Obrazovanje vladajućeg sloja, obrazovanog i vaspitanog, omogućilo je razvoj umetnosti, filozofije i nauke u gradu. Mnogi umetnici i učeni ljudi epohe Renesanse živeli su i stvarali u Firenci: Donatelo, Botičeli; kasnije Mikelanđelo, Makijaveli, Leonardo da Vinči, Galileo Galilej. Međutim, pomeranjem težišta razvoja na Atlantik, u 17. veku, kulturni značaj Firence je opao. 1737. Mediči porodica je izumrla. Tada uticaj nad gradom ostvaruju Habzburzi.

                                                                                                                                                                  Detalj iznad ulaznih vrata katedrale

Tek u 19. veku u Firenci nastaje novi period razvoja i to pod uticajem industrijske revolucije. Ovaj razvoj bio je i ishod promene društvenih odnosa tokom nekoliko burnih decenija. Tokom Napoleonovih ratova Firenca je bila deo njegove Kraljevine Italije, da bi potom ponovo bila poluzavisna od stane Habzburga. 1859. godine došlo je do pripajanja ove oblasti novoosnovanoj Italiji. Firenca je čak bila glavni grad ove mlade države u razdoblju 1865-1870. godine do premeštanja u Rim. Nova vladavina je ponovo donela privredni i kulturni procvat, a grad polako počinje biti prvorazredno turističko odredište. U 20. veku Firenca se uspela razviti se u visokorazvijen grad Italije, pre svega zahvaljujući turizmu.

k                                                                                                                                                                                      Kuća Medićijevih

Stanovništvo

Prema rezultatima popisa stanovništva 2011. u opštini je živelo 358.079 stanovnika. 2008. godine. Firenca je imao nešto oko 370.000 stanovnika, 1,5 puta više kao na početku 20. veka, ali za 20% manje nego 1970. godine. Opadanje stanovništva tokom proteklih decenija uzrokovano je stalnim preseljenjem stanovništva mahom mladih porodica u mirnija predgrađa sa višim kvalitetom života sto je slucaj u gotov celoj Italiji. Ovo se odražava i na gradsko stanovništvo, koje je izuzetno staro i sa niskim prirodnim priraštajem. Treba spomenuti i brojno privremeno stanovništvo u vidu brojne studentske i doseljeničke populacije.  Grad danas ima značajan udeo imigrantskog stanovništva, doseljenika iz svih krajeva svega - 9,5% ukupnog stanovništva.

Privreda

Turizam je daleko najvažnija grana gradske privrede i on pokreće druge grade u gradu i okolini. Industrija je slabo razvijena spram veličine grada i mahom smeštena na obodu grada i u predgrađima. Firenca ima veoma razvijen saobraćaj. Gradska železnička stanica „Santa Marija Novela“ je jedna od najupošljenijih u državi. Aerodrom „Peretola“ se smatra gradskim aerodromom i vezan je najviše za turistički saobraćaj.

Sport

Firenza je sediste fudbalskog Kluba Fiorentina, klub je osnovan 1928 godine i igra na stadionu Artemio Franki kapaciteta 47.290 mesta, pet puta je bio prvak Italije i redovan je ucesnik elitnih evropskih fudbalskih takmicenja.

 

Kada se umorite od razgledanja mnogonrojnih kulturno-istorijskih znamnitosti i šopinga u prodavnicama, buticima i parfimerijama gde se po popularnim cenama prodaju najpoznatijii svetski brendovi , obavezno svratite u neku od mnogobrojinih poslastičarnica i pojedite sladoled koji je prema mnogima najbolji u celoj Italiji.

 

 

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

                                                                                                                                          

                                                                                                                                

 

Turistička agencija ORIS TTA Sombor

Čitaonička 1, 25000 Sombor

Tel/fax: 025/480-844

http://www.oristta.rs

Email: Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

 

 

Objavljeno u Turizam
utorak, 17 decembar 2019 14:04

Pisma iz italije 2: La Specija

* Posle priče o Bolonji, seriju putopisa o Italiji nastavljamo sa La Specijom, Specija ili Spèza  kao je italijani inače zovu je grad u severozapadnoj Italiji,  središte istoimenog okruga  "La Specija"  u okviru italijanske pokrajine Ligurija, poznata pre svega kao važna pomorska baza i središte italijanske mornarice za Tirensko more ali i kao popularna turistička destinacija, odredište za turističke kruzere i polazna tačka za mnoga krstarenja.

 

         Železnička stanica La Spezia

 

Geografija i istorija

Grad La Specija je smešten u istočnom delu Đenovskog zaliva, dela Tirenskog mora, 100 km od Đenove. Grad je osnovan još za vreme rimljana, ali se o njemu iz tog vremena dosta malo zna, Isto tako zna o Speziji se malo sve do 1276. kad je porodica lokalnih feudalaca "Fieschi" prodala Republici Đenovi.

Za vladavine  Prvog Francuskog Carstva,  Spezija je bila jedna od njenih promorskih prefektura, a nakon toga deo Kneževine Đenova u sklopu Kraljevine Sardinija.

Nakon premeštanja ratne luke iz Genove u Spezijiu 1857 godine. grad je postao sedište štaba mornarice, ujedininjenjem Kraljevine Italije 1860. godine pod dinastijom Savoja, Specija postaje njen sastavni deo.

Kako je gradu rastao značaj 1923. godine proglašen je provincijskim glavnim gradom.  U drugom svetskom ratu bila je najveća nacistička luka za nemačke brodove i podmornice, zato je stalno bombardovana od strane saveznika, grad je bio skoro sravnjen sa zemljom.

Najveća znamenitost  Spezije  je  srednjovekovni zamak i stara katedrala iz 15. veka, nakon 1945. godine katetdrala je morla biti temeljno obnovljena, pošto je stradala kao i ceo grad.

Katolička crkva u La Speciji

 

Stanovništvo

Prema rezultatima popisa stanovništva 2011. u opštini je živelo 92.659 stanovnika. La Specija je drugi po veličini grad u pokrajini i danas ima blizu 100.000 stanovnika, mahom Italijana, tokom proteklih decenija u grad se doselilo mnogo doseljenika iz inostranstva.

 

Ulice La Specije

 

Privreda

La Spezia je pored toga što je važna ratna i trgovačka luka ona je i snažan industrijski centar, sa velikim brodogradilištem, rafinerijom nafte, železarama i pogonima mašinske industrije. 

Sport

U blizini kasarne kod luke nalazi se stadion "Alberto Pico"  kapaciteta 10.336  na kojem igra "Spezia Calcio"  klub je osnovan 1906. godine, a trenutno igra u Seriji B, klub u svojoj istoriji nije zabelezio neke bitne rezultate.

 

All photos in this text are

copyrighted material

and all rights are reserved

 

Turistička agencija ORIS TTA Sombor

Čitaonička 1, 25000 Sombor

Telefon: 025/480-844

Faks: 025/480-844

http://www.oristta.rs

Email: Ova adresa el. pošte je zaštićena od spambotova. Omogućite JavaScript da biste je videli.

 

dipl. turizmolog Srđan Ačanski 

 

Objavljeno u Turizam
Strana 2 od 4

Kontakt

Venac Stepe Stepanovića 9 (kancelarija) Ivana Kosančića 19 (redakcija, sedište) 25000 Sombor, Srbija

e-mail:

office@noviradiosombor.com

Telefon: +381-25-510-16-41
Mobilni: +381-65-8-675-445

Portal:

http://noviradiosombor.com

Internet radio: Novi Radio Sombor

http://www.omiljeniradio.com/index.php/radio-uzivo-online-srbija/1130-novi-radio-sombor-uzivo-online.html 

POSTANITE SARADNICI

Svi koji želite, možete da postanete saradnici Novog Radio Sombora, bilo gde da živite i boravite.

Izaberite oblast, pošaljite vest, informaciju, fotografije.

Dobrodošli saradnici u marketingu i oglašavanju!

Javite se na e-mail:

office@noviradiosombor.com

Telefon: +381-65-8-675-445

Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…