Košare 1999@acanskis@made
- Na pravoslavni Veliki petak, 9. aprila 1999. godine, u ranim jutarnjim časovima, otpočela je operacija „Strelа“. Cilj snaga OVK, potpomognutih regularnom Vojskom Albanije, NATO avijacijom i instruktorima francuske Legije stranaca, bio je kopnena invazija na Kosovo i Metohiju, presecanje komunikacije Đakovica–Prizren i zauzimanje čitave Metohije.
⚔️ Tok borbi i „Pakao Košara“
Napad je počeo masovnom artiljerijskom vatrom sa albanske strane, prvo prema karauli Morina (kao varka), a zatim svom silinom na sektor Košara.
-
Odnos snaga: Na samom početku, 110 graničara 53. graničnog bataljona suprotstavilo se grupi od oko 1.500 neprijateljskih boraca.
-
Teren: Borbe su vođene na surovom planinskom terenu, na velikim nadmorskim visinama i u teškim vremenskim uslovima, gde je neprijatelj koristio prednost položaja na vrhovima Maja Glava i Rase Košares.
-
Herojski otpor: Uprkos stalnom bombardovanju NATO avijacije (uključujući i zabranjene kasetne bombe) i učešću specijalnih jedinica sa zapada, pripadnici Vojske Jugoslavije (graničari, 125. motorizovana brigada, 63. padobranska, 72. specijalna brigada i dobrovoljci) uspeli su da zaustave prodor i stabilizuju liniju odbrane.
🕯️ Cena slobode: Žrtve i gubici
Bitka je trajala punih 67 dana, sve do potpisivanja Kumanovskog sporazuma 10. juna 1999. godine.
-
Vojska Jugoslavije: Poginulo je 108 pripadnika (18 oficira i podoficira, 50 redovnih vojnika, 13 rezervista i 24 dobrovoljca). Među njima je bio i ruski dobrovoljac Vitalij Glebovič Bulah.
-
Neprijatelj: Zvanični gubici OVK su oko 200 mrtvih, mada se procenjuje da je broj znatno veći. Među poginulima su bila i dva NATO vojnika (iz Italije i Francuske) i jedan borac iz Alžira.
🏛️ Nasleđe i nezaborav
Košare nisu bile samo vojni sukob; one su postale simbol „Drugog Kosovskog boja“. Mladići, često starosti od svega 18 do 20 godina, koji su bili na redovnom služenju vojnog roka, postali su nepremostiva brana modernoj vojnoj sili.
Danas se o herojima sa Košara pišu knjige (poput „Krvave granice“ pukovnika Dimčevskog), snimaju filmovi i pevaju pesme („Vila sa Košara“), čime se čuva sećanje na njihovu žrtvu.
„Mrtve ne zaboravite, žive poštujte.“ > Danas, 9. aprila, palimo sveće za 108 vitezova koji su ostali na večnoj straži na vrhovima Prokletija. Slava herojima sa Košara!
